Reageer op deze reactie

Dit is wel herkenbaar. Laatst was ik aan het verliezen, niet tijdens een potje tennis, maar tijdens een spelletje scrabble. Ik merkte warempel enige irritatie hierover bij mezelf en ik voelde heel even de verleiding om met één oog in de zak met letters te kijken die een stukje openstond voordat ik ze pakte. Ik ging in stilte met mezelf in gesprek en allerlei onderwerpen kwamen aan bod waar je ook een aantal van genoemd hebt, zoals winnen, erkenning(wat denken anderen van mij), ego, plezier, eigenwaarde(ben ik wel goed genoeg), etc. Tjonge, jonge, gaat dit nog wel om een potje scrabble??? :) Het is allemaal wat uitvergroot, maar het is een mechanisme wat zelfs bij een spelletje scrabble in lichte mate de kop op kan steken, iig bij mij dus. Gelukkig helpt het me wanneer ik dit realiseer en dan kan ik er ook hartelijk om lachen. Vertrouwen kan me laten winnen, maar ook aangenaam laten verliezen, het gaat niet eens meer om winnen en verliezen. Vertrouwen is het toverwoord, maar is niet altijd als vanzelfsprekend aanwezig. Ik moet er wat voor doen.
Hartelijke groetjes, Paula