Ben jij ook 'n fantast ipv 'helder'ziende?

OVER WAAROM WE ONZE EIGEN VERHALEN GELOVEN IPV HELDER ZIEN

Ik had het nooit zo door. Maar ik - en jij waarschijnlijk ook - wij zijn verhalenvertellers pur sang. We vertellen over ons verleden, wie we zijn, waarheen we willen, hoe je iets moet oplossen. En: we denken daarbij (meestal) dat ons verhaal waar is.
Waarom? Omdat we het zo ervaren! Ons bewustzijn maakt er een echte ervaring van. Dat is hoe ons menselijke systeem werkt.
En juist het denken dat we de waarheid in pacht hebben, maakt het horen van het verhaal van de ander soms zo lastig. Want dát verhaal klopt namelijk niet, denken we dan. Laat staan, om samen bewust een nieuw verhaal - gericht op win-win - te gaan creëren.  

Ik was als deelnemer op een training hoe onze menselijke ervaring werkt. Eigenlijk ging het om de queeste: hoe beleven we ons leven en wie zijn we nu toch in wezen?
De boodschap in het kort: je hoeft alleen het systeem van de menselijke ervaring maar in te zien, te doorzien, en daarmee verandert je ervaring als vanzelf. En: alle wijsheid die je nodig hebt voor dit leven, zit al in je.  

Het begon ermee dat een aantal deelnemers verhalen had over hun 'dominante' baas en hoe hen dat negatief beïnvloedde. Ik heb al sinds jaren geen baas meer maar herinnerde mij nog dat ik me nooit zo stoorde aan m'n dominante bazen omdat ik hen vooral heel helder vond. Ik had weer een ander verhaal: over volgzame collega's die niet rechtstreeks zeiden wat zij vonden tegen hun baas. 
En zo zag ik maar weer eens hoe wij als mens geheel verschillende verhalen maken op basis van soortgelijke situaties. Hoe ik die feiten - namelijk bepaald gedrag van de manager en collega's - vertaalde naar resp 'helder', hetgeen mij een rustig gevoel gaf en naar 'onderdanig' wat me frustreerde.

Ik zag toen alleen niet dat het mijn eigen gedachten waren die hiervoor zorgden. Ik geloofde nog dat het gedrag van mijn collega's verantwoordelijk was voor mijn frustratie. 
En waarom?
Omdat het ook allemaal zo echt voelde. Ik hoefde ze maar te horen klagen over de baas, of ik werd al moe. 
Wat ik nu proefondervindelijk weet, is dat ik moe word van mijn eigen verzonnen gedachten. Als ik iets denk, maakt mijn bewustzijn er een beleefde ervaring van. Dat is de kracht van mijn gedachten en van mijn bewustzijn. Als mens leven we en beleven we onze gedachten.

En wat heb je hier als manager nu aan?
Door in te zien hoe het systeem werkt, kun je meer vertrouwen op je intuïtie: de wijsheid die al in je zit. Van nature ben je helemaal oké. Je weet dat de ander dat ook is.
En je weet dat de ander - net als jij - voortdurend verhalen verzint en deze (meestal) gelooft. Je kunt de ander vanuit die wijsheid horen. Zonder dat perse te corrigeren: "Dat is maar een gedachte hoor. En niet echt waar."
Het is meer verbindend helder in te zien dat we zo werken en het dan te laten gaan. Vanuit ruimte kun je dan - voorbij de verhalen - de oplossingen laten ontstaan.